124آثار طبيعى دارو و درمان معمولى است.
با توجّه به چند نكتۀ مهمّ كه ذيلاً از نظر مىگذرد، مىتوان به سؤالهاى بالا پاسخ داد: نخست اينكه: از نگاه موحّدان و مؤمنان، زمام همۀ امور عالم و سرنوشت آدميان به دست قدرت بىچون الهىاست. اوست كه زنده مىكند و مىميراند وكوچكترين فعاليتهاى حياتى بشر چون سلامت و بيمارى و... را در قبضۀ اراده و قدرت خود دارد.
با اين توصيف هر چيزى كه خاصّيت شفابخشى دارد، به طور قطع، بايد مورد تعلق مشيت و ارادۀ او باشد و علل و اسباب نيز تحت ارادۀ او مؤثّر است وگرنه به مثل معروف در گفتۀ مولوى:
از قضا سركنگبين صفرا فزود
روغن بادام خشكى مىنمود
اگر ارادۀ الهى نباشد فراوردههاى دانشِ پزشكى نيز خاصيتشفابخشى خودراازدستمىدهد و هرگاه خداوند اراده كند كسى بميرد تمام اطباى عالم و داروهاى پيشرفته نتوانند كارى انجام دهند. پس اين ارادۀ اوست كه همراه با اين وسايل و ابزار و دارو و درمان در نهايت مؤثر و كارساز