136در اين برهه كار تعمير ونوسازى تا بابالسلام در ديوار غربى ادامه يافت.
2 - در سال 657 - 658 ه . \1259 - 1260 م. در عهد سلطان سيفالدين قطز كار در سمت جنوبى به پايان رسيد؛ يعنى در آنجا كه قبله است، از بابالسلام و بابالرحمه در جانب غربى تا باب جبرئيل و بابالنساء در جهت شرقى. 1
3 - در سال 661 ه . \1264 م. در عهد بيبرس بندقدارى آنچه در مسجد باقى مانده بود و نياز به بازسازى داشت پايان گرفت و سقفى روى سقف ساخته شد؛ همچنانكه پيش از اينبود. جز اينكه سقف شمالى فقط يك سقف بود منارهها و درها و مخازن و همۀ اثاث مسجد تجديد شد و مصالح پى در پى به مدينه ارسال مىشد، هر باركه به آنها نياز مىافتاد. 2
در سال 666 ه . \1267 - 1268 م. بيبرس منبرى به مسجد فرستاد و ضريحى از چوب به بلندى 3/5 متر بساخت كه سه در داشت و آن را در اطراف مرقد رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و آنجا كه به مرقد فاطمه عليها السلام معروف است قرار داد. اين واقعه به سال 668 ه . \1269 - 1270 م. اتفاق افتاد. 3
5 - در سال 678 ه . \1279 م. در عهد سلطان المنصور سيفالدين قلاوون الفى صالحى، به جاى سقف حجرۀ شريفه، گنبدى بلند، براى اولين بار، به قصد حمايت حجره از نزول باران بر آن ساخته شد.
سمهودى اين گنبد را وصف كرده گويد: «از پايين مربع بود و از بالا هشت ضلعى از چوب. آن را بر روى ستونها قرار دادند و الواح سربى بر آن استوار كردند. در آن پنجرهاى بود مشرف بر سقف فرودينِ مسجد، پوشيده در