107روى خرندها مىروند تا به وسط مسجد برسند، كه «بيت اللّٰه» در او است، اطراف «بيت اللّٰه» يعنى بيست ذرع به ديوار «بيت اللّٰه» مانده، ستونهاى چوبى دارد، به قسمى مدور نصب كردهاند، و قنديلهاى چراغى آويزان است مابين مدوّرها، و بيست ذرع است، كه با سنگ مرمر فرش است كه موقع «طواف» است، خود بيت مربع طولانى است، بيست ذرع در سى ذرع، از سنگ ساخته شده، قريب يازده ذرع ارتفاع خانه است.
كعبةاللّٰه العُليا
«جناب امير عليه السلام » فرمودند كه:
كعبه چهل سال قبل از خلقت زمين و آسمان خلقت يافت، و مانند يك حباب سفيد درجاى حاليۀخود، برروىآب مىدرخشيد، بعد زمينها در تحت آن بسط و حفظ گرديد.
دفعه اولى «ملائكه»، و در دفعه ثانيه «حضرت ابوالبشر»، و در دفعۀ ثالثه «حضرت شيث» بنا فرموده، تا به طوفان اولاد و احفاد آن بزرگوار تعمير و حفظ كردند.
دفعۀ رابعه، يعنى در سال دو هزار و پانصد و هشت قبل از هجرت، «ابراهيم عليه السلام » از روى طرحى كه حضرت «جبرائيل» ريخته بود بنا نمود.
دفعه خامسه، «عملاق» رئيس قوم «عمالقه» تجديد نمود.
دفعه سادسه، «حرث بن مضاض» از طايفۀ «جراهمه» بنا كرد.
دفعه سابعه، «قصى بن كلاب بن مرّه» تعمير كرد.
در دفعۀ ثامنه، قبيلۀ قريش تعمير كردند، اين تجديد دو هزار و چهار صد و هشتاد و نه سال، بعد از بناى «حضرتابراهيم» واقع [گرديد.]، آن وقت «حضرت فخرى مآب صلى الله عليه و آله » سى و پنج سال داشت.
در دفعه تاسعه، در سال (64) هجرى «عبداللّٰه بن زبير» بنا نمود و وسعت داد.
در دفعۀ عاشره، «حجاج بن يوسف ثقفى» خراب كرده، در سال (74) به امر «عبدالملك بن مروان» ساخت، و زمينِ علاوۀ «ابن زبير» را در اين تجديد خارج نمود.
درسال(1040) «سلطانمرادرابع»بنانمودند. اكنون اين بنا باقى و مطابق شكل صفحه بعد است.
وضع حاليه بناى اين بنيان رصيص الاركان 1، مستطيل غير منظم است، طول ديوار