76(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ، سُبْحانَ الَّذِى سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ)
* هنگام حركت و وداع بگويد:
«اَللَّهُمَّ إِنِّى أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسى وَ مَالِى وَ ذُرِّيَّتِى وَ دُنْيَاىَ وَ آخِرَتى وَ اَمانَتى وَ خاتِمۀ عَمَلى.»
* در هر فرود آمدن و سوار شدن و فراز و نشيب تكبير و تسبيح و تهليل بگويد.
* قصد قربت در هر عبادتى، روحِ عمل است و هر چه بيشتر و خالصتر شود عمل زندهتر و آثارش بيشتر است و اگر قصد قربت نبود عمل باطل و زحمت بيهوده است. چون قضاء و تكرار عمل حج دشوار است و بسا در مدت عمر بيش از يك بار نصيب نشود، بايد پيوسته مراقب نيّت بود.
پيش از رسيدن به مواقيت و شروع عمل، بهتر است كه حاجى وظايف و مناسك و مسائل مورد ابتلا را به خوبى بداند. اگر خود مىتواند از روى كتابهاى مناسك و اگر نمىتواند به وسيلۀ عالمى ياد گيرد تا هنگام شروع، توجه بيشتر و سرگردانى كمتر باشد و مسائل احتياطى را آنطور بداند و عمل نمايد كه موجب بىاحتياطى نشود، چون احتياط در حفظ جان و آبروى مسلمان از هر احتياطى شديدتر است.
آداب سفر حج از زبان غزالى
مرحوم غزالى گويد:
ترتيب اعمال ظاهرى از آغاز حركت تا بازگشت، ده