1961-مىداند كفشى كه مانده،مالِ كسى است كه كفش او را برده، 1اگر از پيدا شدن صاحبش نااميد شود و يا پيدا كردن او برايش سخت باشد، مىتواند آن را به جاى كفش خودش بردارد،ولى اگر قيمت آن كفش بيشتر از قيمت كفش خودش باشد،و از پيدا شدن صاحبش نااميد شود، بايد،با اجازۀ حاكم شرع از طرف او صدقه بدهد.
2-احتمال مىدهد،كفشى كه مانده،مالِ كسى نيست كه كفش او را برده؛اگر بردارد بايد صاحبش را پيدا كند 2و اگر از پيدا شدن او نااميد شد،از طرف وى به فقير صدقه بدهد[ولى بهتر است برندارد]. 3