1794-مراد از اصرار برگناه،مداومت برانجام كار نيست،بلكه ارتكاب آن عمل است،هر چند يكبار ديگر باشد،پس اگر يكبار نماز را ترك كرد و بار ديگر هم بناى ترك دارد،امر به معروف واجب است 1.
5-در امر به معروف و نهى از منكر زخمى كردن و كشتن معصيتكار بدون اجازۀ حاكم شرع جايز نيست،مگر منكر از امورى است كه در اسلام اهميت بسيار زيادى دارد؛مثل آنكه شخصى بخواهد انسان بىگناهى را بكشد و جلوگيرى از او بدون مجروح كردن وى ممكن نباشد 23.
آداب امر به معروف و نهى از منكر
سزاوار است،كسى كه به معروف امر مىكند و از منكر جلوگيرى مىكند:
*مانند طبيبى دلسوز و پدرى مهربان باشد.
*قصد خود را خالص كند و تنهابراى رضاى خداوند اقدام كند، و عمل خود را از هرگونه برترى جويى پاك كند.
*خود را پاك و منزّه نداند،چه بسا همان شخصى كه اكنون خطايى از او سرزده است،داراى صفات پسنديدهاى باشد كه مورد محبت الهى است،هر چند اين عمل او هم اكنون ناپسند و مورد غضب الهى باشد. 4