298گفت: به خاطر راه مردم؛ چرا كه مردم بر بالاى آن وقوف مىكنند و راه بر ديگران تنگ مىشود، و در نتيجه مسلمانان در پيمودن راه آزار مىبينند.
گفتم: شما خود آنجا وقوف نمىكنى؟ گفت: نه ...
و سرانجام گفت: هر جا كه راه را بر مردم تنگ ننمايى و به آنان آزار نرسانى، وقوف همانجا خوب است. 1
توصيۀ عطا را هماكنون نيز بايد جدّى تلقّى كرد چرا كه ميليونها انسان حجگزار پياده و يا سوار بر اتومبيل در يك فاصلۀ زمانى كوتاه بايد در مزدلفه گرد آمده، شب را تا طلوع آفتاب آنجا بيتوته كنند. هر گونه ايجاد مزاحمت و راهبندان و بىدقّتى در انتخاب مكان براى نشستن، موجب آزار جدّى ديگر زائران خواهد شد.
شيخ طوسى - رحمة اللّٰه عليه - در نهايه فرموده است:
«و حدّ المشعر الحرام ما بين المأزمين الى الحياض و الى وادى محسّر.»
حدّ مشعرالحرام از يك سوى، مأزمان - كه آغازين نقطۀ ورود به مزدلفه از سوى عرفات مىباشد - و از سوى ديگر حياض - و پايان آن وادى محسّر است، كه نزديك به منا قرار دارد. سزاوار نيست كسى جز در آنچه آمد، وقوف كند، البته اگر جمعيت به حدّى زياد باشد كه مكان براى نشستن دشوار و تنگ شود، حاجى مىتواند از كوه بالا رفته، آنجا بنشيند و وقوف كند. 2