290از چهار مذهب اهل سنت تنها مالكىها معتقدند كه قبل از حركت به مشعر، تلبيه گفتن پايان مىپذيرد ليكن ديگران مىگويند: مستحب است حاجيان تا رسيدن به جمرۀ عقبه در بين راه لبيك بگويند. اين گروه به حديثى استناد مىكنند كه مىگويد: رسول خدا - ص - تا زمانى كه جمرۀ عقبه را رمى فرمود، تلبيه مىگفت. 1
شافعىها و مالكىها گفتهاند: جايز است مردم زودتر و يا ديرتر از امام به طرف مشعر حركت كنند و حنفىها گويند: اگر كسى داراى بيمارى و ناراحتى باشد، و يا از شلوغى جمعيت نگران شود، و يا آن كه شب فرا رسيده و هنوز امام حركت نكرده، مىتواند قبل از امام حركت نمايد. حنبلىها نيز گويند: بهتر آن است كه حاجى پس از امام كوچ كند، مگر آن كه امام خلاف سنّت عمل كرده، تا پنهان شدن كامل شفق، در عرفات باقى بماند.
ابىالصلاح حلبى مىگويد: مستحب است حاجى پياده مشعرالحرام را بپيمايد و اين استحباب در «حجةالاسلام» و براى آن كس كه سال اوّل حج اوست بيشتر تأكيد شده است. پس هنگامى كه از آن - يعنى مشعرالحرام - بالا رفت، فراوان سپاس خدا گويد و در دعا كوشش كند ...
صدوق - رحمة اللّٰه عليه - به حاجيان چنين تعليم مىدهد:
آنگاه كه خورشيد غروب كرد [ از عرفات] كوچ كن، زمانى كه به تلّ ريگى سرخ رنگ كه در سمت راست راه واقع شده رسيدى بگو: «اللهم ارحم موقفى و زد فى عملى و سلّم دينى و تقبّل مناسكى.»
پس هنگامى كه به مزدلفه - كه همان جمع است - رسيدى نماز مغرب