287قصوى 1 را بگونهاى در دست گرفته بود كه سر شتر نزديك پاهايش قرار گرفته و با دست راستش به مردم اشاره مىكرد و مىفرمود: مردم! آرام، آرام، و خود در بين راه هرگاه از تپه و كوهى بالا مىرفت، آرامتر حركت نموده، 2 سپس تا مزدلفه مسير را با همين روش ادامه مىداد، سپس امام صادق - ع - فرمود:
[ لازم است] سنّت آن حضرت دنبال شود. 3
روزى رسول خدا - ص - از عرفه به سوى مشعر حركت مىنمود كه ناگهان از پشت سر، فرياد و هياهويى شنيد كه افرادى تازيانه بر شتر مىزنند و با عجله و شتاب حركت مىكنند. پيامبر - ص - با تازيانۀ خويش به آنان اشاره كرده فرمود: مردم! بر شما باد به آرامش و متانت، نيكى در تندروى و دواندن اسب و شتر نيست، بر شما باد به آرامش. 4
از اسامه دربارۀ چگونگى حركت و سير رسول خدا - ص - از عرفات به مشعر پرسيدند. گفت: با آرامى راه مىپيمود، پس آنگاه كه مسير باز و فراخ بود، سريعتر حركت مىكرد.
محبالدين طبرى پس از نقل اين سخن مىگويد: اين روايت دليل آن است كه آرامش و وقارى كه در روايات آمده، بخاطر رفق و مدارا با مردم است.
پس اگر ازدحام نبود هرگونه كه خواهد راه رود. 5