239آورده است: هيچ انسانى نيست - خوب يا بد - كه بر كوههاى عرفات وقوف كرده و خدا را بخواند، مگر آن كه خداوند دعاى او را مستجاب نمايد. آدم خوب در نيازهاى دنيا و آخرت و آدم بد در كار دنيا.» 1
امام صادق - ع - فرمود: «هيچ مرد مؤمنى، از اهل هر روستا و شهرى كه باشد، در عرفات وقوف نكند جز آن كه خداوند اهالى مؤمن آن محل را ببخشايد و هيچ مرد مؤمنى از خانوادهاى با ايمان، در عرفات وقوف نكند مگر آن كه خداوند مؤمنان از آن خاندان را بيامرزد.» 2
از جابر بن عبداللّٰه انصارى نقل شده كه پيامبر فرمود: «آمرزش بر اهل عرفات در همان لحظۀ حركت و لحظات آغازين روز عرفه نازل مىشود، آنگاه شيطان بر سر خويش خاك ريخته، شيون و زارى مىكند پس ديگر شياطين گرداگرد او جمع شده مىگويند: تو را چه شده است؟! مىگويد: مردمى كه در مدت شصت و هفتاد سال نابودشان كردم در يك چشم به هم زدن آمرزيده شدند 3 - مرادِ شيطان حاجيانى هستند كه در عرفات حاضر شدهاند - .»
پيامبر - ص - فرمود: «كسى كه گوش و چشم و زبانش را در روز عرفه نگهدارد، خداوند او را از عرفه تا عرفۀ ديگر حفظ مىكند.» 4
ابن عباس مقدّمهاى در رابطه با حديث فوق آورده كه: فضل بن عباس - درعرفات - كنار رسول خدا - ص - ايستاده بود و به زنان نگاه مىكرد،