2264 - ديگرى گفته است: از آن جهت كه حاجيان در اين سرزمين با يكديگر آشنا مى‌شوند، اين روز را روز «عرفه» و اين سرزمين را «عرفات» نام نهاده‌اند. ¹

5 - و نيز گفته‌اند: چون عرفات سرزمينى مقدس و با عظمت است، آن سان كه گويى با بوى خوش آنجا را عطرآگين نموده‌اند، لذا عرفاتش ناميده‌اند. ²

6 - برخى را نيز عقيده بر آن است كه: چون يكى از معانى «عِرْف» صبر و بردبارى است و حاجيان براى رسيدن به عرفات و وقوف در آن رنج و زحمت فراوانى را متحمّل مى‌شوند، بدين جهت اين مكان را عرفات ناميده‌اند و در تأييد اين نظر، شعرى را نقل كرده‌اند كه:

قل لابن قيس أخى الرقيات ما أحسن العِرْفَ فى المصيبات! ³

7 - و سرانجام گفته‌اند: چون جبرئيل مناسك حج را به ابراهيم خليل الرحمان آموخت و وى را نسبت به عرفه آگاه ساخت، آن گاه به او گفت:

أَعَرفت؟ و ابراهيم پاسخ داد: آرى. از اين رو آنجا را عرفات ناميده‌اند. ⁴ از مجموع آنچه گفته شد شايد بتوان گفت اعتراف به گناه كه در وجه تسميۀ دوّم و سوّم آمده و امام صادق - ع - نيز مهر تأييد بر آن نهاده‌اند، بهترين دليل