203و آن دو بت را از كنار صفا و مروه برداشت، يكى را كنار كعبه و ديگرى را كنار زمزم نهاد و گفته شده است هر دو را كنار زمزم نهاد و كنار آن دو قربانى مىشد. مردم دورۀ جاهلى از كنار اساف و نائله كه عبور مىكردند به آن دو دست مىكشيدند و طواف كننده به كعبه، نخست به بت اساف دست مىكشيد و چون از طواف فارغ مىشد كنار نائله مىآمد و به آن دست مىكشيد و اين كارها همچنان ادامه داشت تا آن كه روز فتح مكه پيامبر - ص - آن دو را با بتهاى ديگر شكست.» 1
آن دسته از مشركان كه بت منات را مىپرستيدند از آن رو كه بتهاى ديگرى به نامهاى «نهيك» و «مُطعم الطَّير» در صفا و مروه بود، لذا سعى صفا و مروه را انجام نمىدادند و فقط براى بت منات قصد حج مىكردند و در مراسم حج، سرهاى خويش را كنار آن مىتراشيدند. 2
ابن اسحاق مىگويد: عمرو بن لحىّ بت «نهيك مجاورالريح» را بر كوه صفا و بت «مطعم الطير» را بر روى مروه قرار داده بود. 3
اين بتها همچنان بر روى كوه صفا و مروه قرار داشت تا آن گاه كه در سال هفتم از هجرت پيامبر بزرگوار اسلام - ص - براى انجام «عمرة القضا» 4