899
10. مبانى فقهى، آثار روحى و روانى زيارت
محمدعلى ابراهيمى 1
چكيده
ابن تيميه در قرن هشتم هجرى فتواى تحريم زيارت اماكن مقدس را مساوى كفر دانست و زايران مرقد مطهر رسول خدا صلى الله عليه و آله را مشرك خواند. سپس وهابيت با اخذ قسمتى از فراوردههاى ذهنى ضلالتآور ابن تيميه به عنوان يك فرقۀ جديد تأسيس شد و مشكلات و شبهات جديدى را براى جهان اسلام پديد آورد. فقهاى اسلامى اعم از تشيع و تسنن كليه شبهات اين فرقه را پاسخ مستدل و مطابق با موازين علمى دادند. در اين نوشتار دلايلى از منابع اهل سنت ارائه شده كه آنان نيز مانند شيعه قائل به جواز زيارت مرقد رسول خدا مىباشند. همچنين برخى از آثار روحى و روانى زيارت قبور به اختصار مورد ارزيابى و تحليل قرار گرفته است. نگارنده ضمن بررسى مبانى فقهى زيارت، به سؤالات مطرح شده از سوى آن فرقۀ ضاله پاسخ داده و مبناى اصلى اين اشكالات را صبغۀ سياسى دانسته، كه ناشى از تحجر و جمود فكرى و نيز نيرنگ سياسى بوده است.
كليدواژهها: ابن تيميه، وهابيت، زيارت، آثار روحى و روانى زيارت.
مقدّمه
يك نگاه اجمالى به تاريخ فقه اسلامى نشان مىدهد كه تدوين اين دانش قرنها پس از نزول قرآن و شكلگيرى سيرۀ پيامبر صلى الله عليه و آله و پيشوايان عليهم السلام دين صورت گرفته است. 2 اگر