870هستند و معنى اين جمله از دعاى ندبه «أَيْنَ السببُ المتّصل بَينَ الارضِ وَ السماء» كه امام را يك اتصالى ميان آسمان و زمين مى‌داند، همين است. بنابراين امامان معصوم عليهم السلام از خداوند تعالى درخواست مى‌كنند و به خاطر اجابت درخواست آنها و تعظيم حقّ ايشان، به آفريده‌هاى خود روزى مى‌دهد. ¹

بنابراين وجود ائمه طاهرين عليهم السلام ، ضامن وجود و بقاى هستى و آفرينش است و زاير بايد بداند كه به بركت وجود امام، او هم از نعمتِ هستى، بهره‌مند شده و لذا با چنين درك و بينشى، زاير بايد هستى خود را خالصانه فداى امام خويش نمايد و زندگيش را براى رضاى امام صرف كند. همان‌گونه امامان نيز براى هدايت انسان‌ها ايثار و فداكارى كردند.

اگر امام روى زمين نباشد، هيچ چيز در اين دنيا برقرار نمى‌ماند. امام صادق عليه السلام فرمود: «اگر زمين بدون امام بماند، از هم مى‌پاشد». ² و نيز فرمود: «اگر زمين، يك ساعت از حجت الهى خالى بماند، اهلش را فرو مى‌برد». ³ بنابراين وجود امام و حجت خدا روى زمين، ضامن بقا و تداوم هستى است.

2. حق قرابت و خويشاوندى پيامبر

طبق آيات صريح قرآن، مودت و محبت به قربى (ائمه معصومين عليهم السلام ) واجب است.

قرآن كريم مى‌فرمايد: «قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ»؛ ⁴ اى پيامبر به امت بگو كه من از شما براى تبليغ رسالت، توقع مزد و پاداش ندارم، جز اين‌كه دربارۀ خويشاوندانم مودت و محبت ورزيد. امام باقر عليه السلام مى‌فرمايند: «منظور از "قربى" در اين آيه امامان هستند». امام حسين عليه السلام نيز در تفسير قول خداوند عزوجل مى‌فرمايد كه منظور از «قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ» ، دوستى و قرابتى است كه به