793
6. دعا و زيارت ترجمان نياز به معنا در حيات انسانى
دكتر مجتبى عطارزاده 1
چكيده
نگاه مؤمنانۀ ناشى از گذر از جهان ماده و پيوند با عالم معنا كه ابزار مهم تحقق آن را بايد نيايش دانست، همه ظواهر را خواهد شكافت و در پسِ هر چيز - هر مفهوم انسانى - معنايى ديگر خواهد جست. به دليل جايگاه والاى نيايش و دعا و نقش ارزشمند آن در زندگى انسان، همۀ اديان و مذاهب به آن توجه ويژه داشته، بر لزوم پايبندى پيروانشان به اين مسأله تأكيد ورزيدهاند. دور از انتظار نيست در حالى كه همگان در جستوجوى آرامش و نشاط معنوى و انرژى فزونترند، آيين معنابخش اسلام نيز در مقام تحكيم پايهها و اركان نظم معنايى مشترك بين پيروان خويش و بلكه كل بشريت به مقولۀ نيايش، اهتمام و توجه ويژه مبذول داشته باشد و راهكارهايى همچون نماز و زيارت را به منظور تسهيل اين مهم، تمهيد نموده باشد. زيارت يعنى پيوند ناقص با كامل، علاقه به رهايى از قفسِ ماديت و بىمعنايى، رهايى از نقص و پيوست به معنا، از اينروست كه زيارت در ارزش و پاداش همپاى بسيارى از عبادات حتى جهاد و شهادت به حساب آمده است.
كليدواژهها: دين، معنا، اضطراب، نيايش، زيارت.
مقدّمه
در فضاى پر تنش امروز، بشريت خسته از همۀ منابع و مراجعى كه مدعى تأمين آرامش و امنيت وجودى او هستند، در پى يافتن معناى وجودى خويش است. تحقق