766پرخاشگر، داراى ذهنى يك جهتى بوده و همۀ دنيا و اتفاقات اطراف خود را به شكلى منفى ببينند. در واقع ذهن آنها نمىتواند اتفاقات و نكات مثبت دنياى اطراف را ببيند، 1 و اساساً نمىتواند نعمتهاى اطراف خود را به گونۀ صحيح ادراك نمايد؛ به همين دليل است كه در طول جلسات درمانى با اين افراد، سعى مىشود كه نوع نگاه و ديدگاه آنها و همچنين برداشتها و استنباطهاى آنها تغيير كرده و شكل مثبتى را به خود بگيرد. البته دعاهاى ما روشهاى بسيار خوبى براى تقويت ذهن در جهت پيدا كردن نكات مثبت زندگى و توجه به آنها مىباشند. به عنوان مثال وقتى كه دعاى عرفۀ حضرت امام حسين عليه السلام در روز عرفه را مرور مىكنيم، متوجه مىشويم كه با چه ريزبينى و نكته سنجى بىنظيرى، ذهن خواننده را در جهت مشاهدۀ نعمتها پرورش مىدهد و البته تكرار اين دعا و ادعيۀ مشابه، ضمن اينكه به پيروى از اصل (تكرار كلام باعث اعتقاد به آن مىشود) تفكر واگرا 2 را نيز در ذهن افراد افسرده پرورش مىدهد كه ابعاد مثبت زندگى را نيز ببينند. در قسمتى از اين دعا آمده است:
«... تو در اول، كه من نبودم، به من نعمت وجود بخشيدى و مرا از خاك بيافريدى. ... و پيش از اين هم پيوسته با من نيكى و مهربانى كردى و به نعمت فراوانم متنعم ساختى. ... و در گهواره كه كودكى ناتوان بودم مرا نگهداشتى و از شير مادر، غذايى گوارا روزىام كردى و دلهاى مادران را مهربان ساختى... و در هر سال به تربيت تو فزونتر شدم و خلقتم مقام كمال يافت و قواى جسم و جانم به حد اعتدال رسيد. پس قوۀ عقل را در من قرار دادى و معرفت خود را به قلبم الهام نمودى... ». 3
متوجه مىشويم كه اين دعا چگونه با ظرافت تمام به خواننده ياد مىدهد كه بتواند به ابعاد مختلف زندگى خود دقت كند و حتى توانايى توجه به دوران قبل از تولد را