723
3. نقش زيارت در بهداشت روانى و تعالى روح
داود اسديان 1 و مهدى راثى 2
چكيده
دنياى امروز با وجود پيشرفت و تحولى كه بر حسب ظاهر پيدا كرده است، در واقع پر از نگرانىها، اضطرابها و ترسها و دلواپسىهاى شخصى است كه ايجاد عقدههاى روانى مىكند. همين عقدهها هم منشأ بسيارى از بدبختىهاى نسل ماست و اين فاجعهاى است كه جامۀ غرب را در لجنزار خود فرو برده، و دردى است بى درمان كه روانشناسان شرق و غرب به آن اعتراف مىكنند. تقريباً همۀ روانشناسان تصريح مىكنند كه بيشتر بيماران، تحت تسلط غمها، غصهها و دلواپسىها قرار دارند كه اين غم و غصهها عقده زاست و عقده هم جنونزا، جنايت افزا و موجب گوشهگيرى، عزلت و... در آنان است. و هم آنها مىگويند كه اين دردها را درمانى نيست جز توجه به معنويت، دين و اخلاق و تقويت آن در وجود انسانها. قرآن و روايات اهل بيت عليهم السلام هر دو بخش سخن آنها را تأييد مىكند. در ميان آموزههاى دينى، نقش زيارت و دعا به عنوان دو عامل در سلامت روح و بهداشت روان از جايگاه بسيار رفيعى برخوردار است.
كليدواژهها: دعا، زيارت، بهداشت روانى، سلامت روح، دين.
مقدّمه
يكى از ابتدايىترين و بديهىترين نيازهاى انسان، نياز به امنيت و آرامش درونى است. در سايۀ آرامش جسم و روح است كه انسان مىتواند به اهداف خويش در