637ضعف جسمانى ندارد، دعا و زيارت را ايستاده بخواند. محدث قمى مىفرمايد:
«گرچه اين ادب صريحاً در جايى ذكر نشده وليكن خوبى آن از جهات بسيارى استفاده شده است» 1 نيز از جمله آدابى كه در اينباره وجود دارد، آن است كه زاير دوروى صورت خود را به روى قبر يا ضريح نهد و آن را به قبر بكشد و هرگز جايز نيست كه به قبر سجده كند و حتى براى نماز واجب يا مستحب و نماز زيارت پيشانى بر روى قبر بگذارد. روشن است كه اينگونه آداب، زمينه را فراهم مىكند تا زاير قلب خود را در صحن و سراى حقيقى امام ببيند و حضور امام را لمس كند.
در جاى ديگر نيز اينگونه آمده است: «بعد از خواندن زيارت سمت راست صورت را بر قبر يا ضريح بنهد و متضرعانه از خداوند مسئلت كند، سپس قسمت چپ صورت را بر قبر بنهد و با حال سؤال و نياز او را به حق خودش و به حق صاحب قبر سوگند دهد تا او را از اهل شفاعت و شفاعتشوندگان قرار دهد و در اين حال با اصرار و مبالغه در دعا و طلب حاجت از خداوند متعال با همۀ جديت و سعى مسئلت كند؛ زيرا تا طرح حاجت و سؤال با جديت تمام نباشد و احساس نياز و تشنگى در انسان نجوشد، فيض الهى طالع نمىگردد؛ البته بعد از رعايت اين ادب به سمت بالاى سر مزور حركت و رو به قبله در پيشگاه الهى دعا و نيايش كند». 2
آهسته سخن گفتن
«يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لاٰ تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمٰالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَشْعُرُونَ* إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوٰاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ أُولٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوىٰ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ »؛ 3 اى كسانى كه ايمان آوردهايد، صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر صلى الله عليه و آله نكنيد و همچنانكه بعضى از شما با