67فرموده و وى را از قتل و سوء قصد سلطان وقت نسبت به او رهانيده است البته كمى اخبار دربارۀ بعضى شخصيتها نكتۀ قابل توجّهى است، ليكن كافى است در نظر بگيريم كه علامۀ مجلسى شيخ محدثان و فقيهان در موسوعۀ بحارالأنوار آورده كهابوشعيب هنگامظهور حضرتمهدى - عج - جزو ابواب و ياران ويژۀ او خواهد بود و همين، مقام و مرتبۀ بزرگى است.
و امّا ابوعبداللّٰه حسين بن حمدان خصيبى؟ اشتباه دربارۀ او هم كم نيست گاهى نام او را غلط ثبت كرده و گاهى به داشتن مذهب فاسد متّهمش ساختهاند ليكن حق آن است كه او جزء شيوخ مورد وثوق مىباشد؛ مثل تلعكبرى و ديگران. راويان موثّق از او و وى از ناقلان مورد وثوق نقل حديث كرده. بنابراين داورى يك جانبه كه او داراى مذهب فاسد بوده درست به نظر نمىرسد و استشهاد به اعيانالشيعه ظلمى است در حق او اوّلاً، و در حق خود صاحب اعيانالشيعه ثانياً. زيرا نسبت مذهب فاسد داشتن را فقط غضايرى به او داده و سيد امين مىنويسد: كسى از قدح و تضعيف او سالم نمانده و لذا علما به نكوهشها و مذمّتهاى او اعتنا نكردهاند.
و امّا ثالثاً: صاحب اعيان، با نقل روايت تلعكبرى از او، ميل به توثيق خصيبى دارد، اضافه آن كه او از خصيبى اجازۀ روايى دارد. و صاحب رياض هم با عنوان عالم فاضل و محدث، او را ستوده. و ابوالعباس بن عقده هم از خصيبى روايت كرده و ثنايش گفته است.
و گويند سيفالدولۀ حمدانى در نماز به او اقتدا نموده و از او دفاع مىكرد و با دشمنانش مبارزه مىنمود مخالفان او بر اساس آنچه قدما آنها را غلوّ مىپنداشتند و امروز ثابت شده كه آنها غلوّ نيست تضعيف مىكردهاند.