207

معاويه

او فرزند ابوسفيان يكى از سران مشرك مكّه بوده كه در بدر و احد وبرخى ديگر از غزوات اسلامى تا فتح مكه، همراه مشركان بر ضد پيامبر و مسلمانان، جنگيده است. در غزوۀ احد پس از شهادت حمزه سيدالشهدا همسرش هند بدن او را مُثله كرد و جگر وى را از روى حقد و كين به دندان گرفت.

معاويه و يزيد و پدرشان ابوسفيان و حتى هند، در فتح مكّه اظهار مسلمانى كردند و معاويه در غزوۀ حنين شركت جست و پيامبر صلى الله عليه و آله به وى و برادرش در رديف «مؤلّفة القلوب» يكصد شتر و مقدارى نقره از غنايم هوازن داد تا بدين وسيله به اسلام جذب شوند.

ابن عباس مى‌گويد: روزى رسول خدا به من فرمود، معاويه را خبر كن تا نزد من آيد. نزد معاويه رفتم، ديدم در حال خوردن است، برگشته به رسول خدا عرض كردم كه معاويه مشغول غذا خوردن است. فرمود:

مجدداً برو به او بگو نزد من آيد. رفتم او را ديدم همچنان غذا مى‌خورد برگشتم و وضع را به پيامبر تعريف كردم. رسول خدا فرمود:

«لا اشبع الله بطنه »؛ «خداوند شكم او را سير نكند.» ¹

ابن طباطبا مى‌نويسد: معاويه مردى پر خور بود، در هر روز پنج نوبت غذا مى‌خورد و پنجمين بار از دفعات قبل بيشتر مى‌خورد و سپس به خدمتكار مى‌گفت: سينى غذا را از جلو من بردار به خدا سوگند خسته شدم ليكن سير نشدم. ²