171مستجابالدعوه و در روز قيامت شافع و مشفع است.» 1
اويس را جزو زهاد هشتگانه شمردهاند كه چهارتنشان واقعاً زاهد و پارسا بوده و از حواريون اميرالمؤمنين على عليه السلام محسوبند. اويس به سال سى و هشت هجرت، در وقعه و جنگ صفين به دست شاميان و سپاه معاوية بن ابى سفيان با چهل و اندى زخم به شهادت رسيده است.
در تاريخ دمشق آمده كه برخى پندارند: كه اويس در دمشق در گذشته و در باب الجابيه مدفون است. ابن بطوطه نيز مىنويسد: قبر اويس قرنى و كعب الأحبار در باب الجابيه است ولى قول صحيح آن است كه اويس در صفين شهيد شده و در همانجا به خاك سپرده شده است. 2
قنبر
وى خدمتكار اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام و يكى از اصحاب با وفاى او بوده است. به نقل مرحوم شيخ مفيد: على عليه السلام به قنبر فرمود: اى قنبر، خداوند تبارك و تعالى ولايت ما را به اهل آسمانها و زمين و هرآنچه در آنهاست؛ از انس و جن ميوهها عرضه داشته است هر كدام ولايت ما را پذيرفته پاك و پاكيزه و مطبوع و گوارا گشته است و هر كدام نپذيرفته، پست و پليد و متعفن شده است. 3
برخى او را از اصحاب على عليه السلام شمرده و در رديف كسانى آوردهاند كه در گرايش به اميرالمؤمنين عليه السلام پيشقدم بودهاند. او به سبب مهر و محبت به