163شهيد اوّل رحمه الله مىنويسد: شهيدان عذرايى دمشق عبارتند از: حجر و پسر او همام، قُبيصه، صيفى، شريك، محرز و كرام و همۀ آنان يكجا كشته شدند و در يك گور دفن گشتند.
در روايت ديگر آمده است كه معاويه به زياد نوشت: حجر و دوستان او را كه هشت نفر بودند نزد او بفرستد تا از على عليه السلام تبرّى جويند و آزاد شوند ليكن آنان پس از احضارشان در نزد معاويه، تقاضاى او را بر نياوردند و لذا در جلو چشمشان گورشان را كندند و كفن برايشان آماده نمودند.
حجر با مشاهدۀ اين صحنه گفت: ما را همچون مسلمانان كفن مىكنيد و مانند كافران مىكُشيد!.
معاويه در همان سال شهادت حجر و ياران او، امام حسين عليه السلام را ديدار كرد و گفت:
اى ابا عبداللّٰه! شنيدهاى كه با حجر و ياران او از شيعيان پدرت على چه كردم؟!
امام حسين عليه السلام فرمود: نه، چيزى نشنيدهام.
معاويه گفت: ما آنان را كشتيم، كفنشان كرديم و برايشان نماز خوانديم.
امام حسين عليه السلام خنديد و سپس فرمود: معاويه! اينان در روز قيامت خصم تو هستند وحقشان را از تو مىخواهند، اما ما اى معاويه، اگر دستمان به ياران تو برسد آنها را مىكشيم، هرگز كفن و دفنشان هم نمىكنيم. 1