142
اسماء بنت عميس
او يكى از زنان با جلالت و از جمله بانوان با كرامت صدر اسلام است كه از صحابۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله محسوب مىشود و در ولاى اهل بيت و آلعلى عليهم السلام ، قدمى استوار و اعتقادى راسخ داشت. ابتدا با جعفر بن ابيطالب ازدواج كرد و پس از شهادت او با ابوبكر و سپس با على بن ابيطالب عليه السلام عقد ازدواج بست و از هر كدام فرزندانى برومند و ثابت قدم در دوستى على و فرزندان او، تربيت كرد. 1
اسماء از مواليان على عليه السلام بود، و از رسول خدا شصت حديث روايت كرده است. 2
او قبل از آن كه رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد خانۀ ارقم شود، به پيامبر ايمان آورد و با شوهرش جعفر به حبشه هجرت كرد و در فتح خيبر به سال هفتم هجرت با دو فرزندش بنام عبداللّٰه و عون كه در حبشه از جعفر به دنيا آورده بود، به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدند. 3
ابن سعد مىنويسد: عمر پس از مراجعت اسماء از حبشه، به او طعنه مىزد و مىگفت: اى حبشيه! ما، در هجرت بر تو سبقت گرفتيم. اسماء در پاسخ عمر گفت: راست مىگويى با رسول اللّٰه بوديد، گرسنهتان را اطعام مىفرمود، جاهلتان را آموزش مىداد امّا ما دور بوديم و محروم. به خدا سوگند نزد رسول اللّٰه مىروم و اين سخن تو را به او مىگويم. اسماء پيش