98از دست مىدهد يا اينكه به همه قوانين و مقررات شرعى و اخلاقى دهنكجى مىكند. اين ثمره افراطگرى خانوادههاست. اگر خانوادهها، راه اعتدال و ميانهروى را در پيش بگيرند، فرزندانى سالم به جامعه تحويل مىدهند، نه فرزندانى اسرافگر و بىمبالات يا عقدهاى و سهلانگار. حضرت محمد صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
اِنَّكَ إِنْ تَتْرُكْ اوْلاٰدَكَ أَغنِياءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَتْرُكَهُمْ عٰالَّةً. 1
اگر پس از تو، فرزندانت بىنياز باشند، بهتر است از اينكه نيازمند رهايشان سازى.
رضايت خلق
اگر آدمى، علت العلل و سبب الاسباب را فراموش كند، دچار سردرگمى مىشود. علتها را اشتباه مىگيرد و تصور مىكند كه گره مشكلات او به دست بندگان گشوده مىشود. ازاينرو، دست نياز به سوى آنان دراز مىكند و براى جلب رضايتشان به هر كارى دست مىزند تا به اهداف دنيوى خود دست يابد. چنين تفكرى، جز فروتنى در برابر دارندگان مقام و ثروت، چيزى به همراه ندارد. در اين حال، انسان ارزشمند و اشرف مخلوقات براى به دست آوردن زر و زيور و مال و مقام، به خواسته انسانهاى صاحب ثروت و مكنت تن مىدهد و چه بسا كه درخواستهاى اين افراد، مخالف دين بوده و غضب و روىگردانى خداوند را نيز در پى داشته باشد. انسان مادىگرا و مقامطلب به تنها چيزى كه توجه ندارد، رضوان الهى است؛ چون راه را گم كرده و پناهگاه را اشتباه گرفته است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره اين افراد مىفرمايد: