76

خواندن نامه ديگران

از عادت‌هاى زشتى كه در برخى افراد وجود دارد، اين است كه بى اجازه، نامه ديگران را مى‌خوانند يا در كار ديگران تجسس مى‌كنند. اينان براى توجيه كار نادرست خود مى‌گويند: «من و او نداريم»، «بين ما يگانگى كامل وجود دارد».

البته اين عذرى ناپذيرفتنى است و حتى اگر پدر و فرزند، نامه‌هاى همديگر را بخوانند، ناراحت مى‌شوند؛ زيرا ممكن است مطالبى وجود داشته باشد كه صاحب نامه نمى‌خواهد ديگران از آن آگاه شوند. پيامبر گرامى اسلام با توصيه به ترك چنين كار نكوهيده‌اى، مى‌فرمايد:

مَنْ نَظَر فِى كِتابِ أخيٖهِ بِغَيرِ إِذْنِه فَكَأَنّما يَنْظُرُ فى النّٰارِ. ¹

هر كس بى‌اجازه برادرش به نامه او نگاه كند، مانند آن است كه در آتش نگريسته است.

خوش‌بويى

انسان بنا بر طبيعت خود، بوى خوش و نيكو را دوست دارد و از بوى بد بيزارى مى‌جويد. ازاين‌رو، همواره مى‌كوشد فضاى زيستگاهش عطرآگين باشد و از بوى بد پرهيز دارد. مكتب اسلام، پاكيزگى و بهداشت فردى و اجتماعى را سرلوحه دستورهاى ارزشمند خود قرار داده است و بر رعايت آن در مكان‌هاى ارزشمند مانند مساجد و زيارت‌گاه‌ها بيشتر تأكيد مى‌كند؛ زيرا سبب جذب بيشتر مردم به اين مكان‌ها مى‌شود. پيامبر اسلام نيز هميشه خوش‌بو بود و به ديگران توصيه مى‌فرمايد:

اِنَّ خِيارَ عِبادِ اللّٰهِ المُوفوُنَ المُطيٖبُونَ. ²

بهترين بندگان خدا كسانى هستند كه به وعده وفا مى‌كنند و عطر به كار مى‌برند.