35
پرخورى
بعضى افراد گمان مىكنند هر چه بر سر سفره گذاشتهاند، براى مصرف است و با تلاش و اصرار زياد مىخواهند آن را ميل كنند. در حالى كه اين كار، سرآغاز بسيارى از بيمارىها و بر خلاف توصيههاى ائمه معصومين عليهم السلام است. آن بزرگواران تأكيد دارند پيش از سيرى كامل و با وجود داشتن اشتها به غذا، از سر سفره برخيزيد. بسيارى از اوقات، با اينكه پزشكان، افراد را از خوردن غذاى بيش از حد منع مىكنند، باز مىبينيم كه آنان نمىتوانند از اشتهاى كاذب خود جلوگيرى كنند. در نتيجه، به بيمارىهاى ديگرى دچار مىشوند.
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله در بيان زيانهاى پرخورى مىفرمايد:
مَنْ قَلَّ طَعْمُهُ صَحَّ بَدَنُهُ وَ مَنْ كَثُرَ طَعْمُهُ سَقُمَ بَدَنُهُ وَ قَسٰا قَلْبُهُ. 1
هر كس كم بخورد، بدنش سالم مىماند و هر كس زياد بخورد، بدنش بيمار و قلبش پر قساوت خواهد شد.
پرخورى و سخت دلى
كسانى كه به پرخورى عادت دارند، از كارهاى عبادى و وظايف معنوى خود باز مىمانند؛ زيرا پرخورى، امكان هرگونه فعاليتى را از آنان مىگيرد. در اين صورت، به تدريج در چنگال انواع بيمارىهاى جسمى و روحى گرفتار مىشوند و سلامتى خود را از دست مىدهند. نبود سلامتى نيز قدرت انديشيدن را از آنان مىگيرد. افزون بر اين، ممكن است بعضى افراد، براى سير