30
بصيرت به خود
بعضى افراد با تعريفهاى بىجاى ديگران، احساس غرور مىكنند و مىپندارند به راستى آدمهاى خوبى هستند كه مورد توجه ديگران قرار گرفتهاند. در نتيجه، خود را برتر مىبينند. برعكس، اگر مورد سرزنش و بدگويى ديگران قرار بگيرند، در روحيه آنان، اثر بسيار بدى مىگذارد و خواب و خوراك را از آنان سلب مىكند و گمان مىكنند كه انسانهاى بد، كوچك و بىارزش هستند. اين دو، هيچ يك خود را با واقعيت تطبيق ندادهاند. حقيقت آن است كه هر انسانى در درون خويش بهتر مىداند كه چگونه آدمى است و چه خصلتهاى خوب و بدى دارد. پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله در توصيهاى ارزشمند مىفرمايد:
إِسْتَفْتِ نَفْسَكَ وَ إِنْ أَفْتاكَ الْمُفْتُونَ. 1
(نيكى و بدى) را از خودت بپرس؛ ديگران هر چه مىخواهند، بگويند.
بهترين كردار
ترك محرمات و انجام واجبات، راه دستيابى به كمال و اطاعت از ذات الهى است. در كنار اين اعمال عبادى و دورى از گناهان، آدمى بايد قناعت پيشه كند و به روزى تقسيم شده الهى راضى باشد. حرص و طمع از موانع كمال آدمى هستند و انسان كمالجو، در دام آنها اسير نمىشود. مگر نه اين است كه خداوند پيش از تولد كودك، روزى او را از پيش مهيا ساخته است و در اعماق درياها و اوج آسمانها هيچ جنبندهاى را بىغذا رها نمىسازد. پس چگونه