126
عيادت از بيماران
نشاط روحى و روانى تأثير فراوانى در بهبودى بيمارى دارد. بيمار به دليل درد و رنج، به غم و اندوه مبتلا مىشود و با فرو رفتن در خود، خزيدن در گوشه تنهايى و دورى از اجتماع، بر عذاب روح خود مىافزايد. پيامبر عزيز اسلام به دوستان و خويشان بيمار توصيه مىكند كه به ديدار وى بروند؛ چون براى قدمهايى كه در اين راه برمىدارند، ثوابهاى فراوانى در نظر گرفته شده است. آن گاه كه كنار بيمار مىنشينيد، از خوشىها و اميدها و سلامتى سخن بگوييد تا حالت نشاط و سرزندگى و اميد در او پديد آيد و با روحيه مناسب با بيمارى مبارزه كند. ايشان در سخنى جاودانى مىفرمايد:
عٰائِدُ الْمَريٖضِ يَمْشى فى طَريقِ الْجَنَّةِ حَتّى يَرْجِعَ. 1
كسى كه بيمارى را عيادت مىكند، تا هنگامى كه باز مىگردد، در راه بهشت قدم مىزند.
عيادت بيماران، آداب و شرايط ويژهاى دارد. بيمار به استراحت و آرامش جسمى و روحى نياز دارد. ازاينرو، عيادت طولانى نه تنها او را شادمان نمىكند، بلكه مايه رنجش خاطر وى نيز خواهد شد. همچنين شايسته است عيادت كننده هنگام ديدار، ارمغانى را كه با ذايقه بيمار سازگار است، به او هديه كند. عيادت كننده نبايد بسيار سخن بگويد، بلكه بايد براى سلامتى بيمار دعا كند و وعده بهبودى بدهد تا او را به آينده اميدوار سازد. پيامبر ارجمند اسلام در ستايش اين عمل پسنديده و توجه به آداب آن مىفرمايد:
اَفْضَلُ الْعِبٰادَةِ أَجْراً سُرْعَةُ الْقِيٰام مِنْ عِنْدِ الْمَريٖضِ. 2
از بهترين عبادت اين است كه از نزد بيمار، زودتر برخيزى.