210واجبات و مندوبات مؤكد است همچنان در احرام آن خواهم بود تا تو را آبرومندانه ملاقات كنم. خداى من! در اين شعار دريافتم كه تو دوست ندارى من بنده‌اى خود برتر بين باشم. من خود را برابر باديگران مى‌دانم و تمام امتيازات واهى را دور مى‌ريزم و خاكسارانه در پى تو، چون هاجر در پى آب، اين كوى و آن كوى خواهم شتافت. تا آنگاه كه تو را بيابم.
آنچه از مطالب گذشته به دست مى‌آيد، عبارت‌انداز:
1 . هر كس با اميد به خدا، هدفى را دنبال كرد و از پا ننشست خدا او را مأيوس نمى‌كند، به طورى كه هاجر را حاجت روا كرد.
2 . ما، در اين سعى، باعمل خود اعلام مى‌كنيم كه خدايا! ما تماماً عجز و فقريم و تو قدرت و غنايى.
3 . ما، در اين سعى، انانيّت خود را ذبح مى‌كنيم و بندگى پيشه مى‌كنيم.
4 . ما با تقصير از مو و ناخن خود، تمام تعّلقات نهى شده و كراهت‌ها را از خود قطع مى‌كنيم.
5 . اگر خود را از كراهت‌ها پاك كرديم و به اطاعت رو آورديم، خداوند را خواهيم يافت.