127ابراهيم عليه السلام هنگام بالا بردن پايه‌هاى كعبه، براى خود و خاندانش دعا مى‌كند كه مورد اجابت قرار مى‌گيرد.

طبق آيات كريمۀ قرآن و احاديث، كعبه پيش از ابراهيم عليه السلام ساخته شده بود و او كار بازسازى و تجديد بنا را انجام داد؛ چراكه فرمود: «رَبَّنٰا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوٰادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ » ؛ ¹ «خدايا!در اين سرزمين خشك و سوزان، در جوار خانۀ تو، خاندانم را سكونت دادم.» اين قضيه به زمان شيرخوارگى حضرت اسماعيل عليه السلام مربوط است. پس آن زمان نيز خانۀ كعبه وجود داشته است. در نهج‌البلاغه نيز آمده است: «آيا نمى‌بينيد خداوند مردم جهان را از زمان حضرت آدم تا امروز، با قطعاتى از سنگ آزمود و آن‌را خانۀ محترم خويش قرار داد، سپس به آدم و فرزندانش دستور داد كه به گرد آن طواف كنند». ² لذا در اين آيه فرمود:

وقتى ابراهيم با اسماعيل پايه‌هاى كعبه را بالا مى‌بردند؛ «وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمٰاعِيلُ » دعا كردند: بارخدايا! اين عمل را از ما بپذير كه تو شنوا و دانايى؛ «رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » .

خدايا! ما را تسليم فرمان خود گردان و از نسل ما امتى فرمانبردار خود پديد آور؛ «رَبَّنٰا وَ اجْعَلْنٰا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنٰا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ » و آداب عبادت را به ما بياموز و بر ما ببخشاى كه تو توبه‌پذير مهربانى؛ «وَ أَرِنٰا مَنٰاسِكَنٰا وَ تُبْ عَلَيْنٰا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّٰابُ الرَّحِيمُ » .

نكته: ميان دو اسم «ابراهيم» و «اسماعيل» در اين آيه فاصله افتاده