98ايمانى ندارد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمود:

«اَلاِسْلامُ عُرْيٰانٌ فَلِباسُهُ الْحَيٰاء؛ اسلام، برهنه است و لباس آن حياست». ¹

پيوند حيا با ايمان چنان است كه در زبان پيشوايان حق، قرين يكديگر تعبير شده‌اند كه با رفتن يكى از آن دو، ديگرى نيز مى‌رود. حيا، از بهترين ويژگى‌هاى انسانى و نهايت كرم به شمار مى‌رود و عاقل‌ترين انسان‌ها باحياترين آنهاست و كثرت حيا نشانه ايمان انسان است. انسانى كه حيا ندارد، خيرى ندارد؛ چون همه حيا، خير و نيكى است. آن‌گاه كه حيا نباشد، هر كارى مجاز مى‌شود. از پيامبر نقل شده است كه اگر حيا نمى‌كنى، پس هر كارى براى تو مجاز است و آنچه خواستى، انجام مى‌دهى؛ ² زيرا انسان آزاد از خدا و اباحى مذهب، هيچ قيد و بندى بر خود نمى‌بيند، مگر آنچه حافظ منافع و تعلق‌هاى نفسانى اوست. آن را كه حيا نيست، دارويى براى دردش نيست؛ چون بى‌حيايى، درد بى‌درمان است.

حيا نسبت به خدا، زمينه‌هاى بسيارى از گناهان را از بين مى‌برد و انسان را از زشت‌كارى باز مى‌دارد و آدمى را از عذاب و آتش نگه مى‌دارد. از سوى ديگر، حيا و عفت چنان با يكديگر پيوند دارند كه گويا دوروى يك سكّه‌اند.

به بيان اميرمؤمنان على عليه السلام ، حيا و عفت دوشادوش يكديگرند. ³ رابطه حيا و عفت دوسويه و تنگاتنگ است و ثمره حيا، عفت است. پس حيا عامل پاك‌دامنى است. ⁴