65
رسول خدا صلى الله عليه و آله كراهت داشت كسى براى وى به پا خيزد و مردم نيز از اين جهت پيش پاى آن حضرت بلند نمىشدند، ولى هنگام رفتن، آنان با حضرت برمىخاستند و همراهش تا در خانه مىآمدند.
ابوذر غفارى مىگويد:
رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان اصحابش مىنشست. اگر ناشناسى مىآمد، نمىدانست پيامبر كدام است تا آنكه مىپرسيد. پس از پيامبر درخواست كرديم تا جايگاهى اختيار كند كه اگر ناشناسى وارد شد، حضرت را بشناسد. آنگاه سكويى از گِل بنا كرديم، حضرت بر آن مىنشست و ما نيز گرد او مىنشستيم.
در حديث آمده است:
كانَ من خُلْقِهِ انْ يَبْدَأَ مَنْ لَقِيَهُ بالسَّلاٰمِ. 1
از خلق و خوى حضرت آن بود كه با هركس برخورد مىكرد، پيش از او سلام مىكرد.
همچنين اول از همه دست مىداد و مصافحه مىكرد:
اِذَا لَقِىَ مُسْلِماً بَدَأَ بالمُصاٰفَحَة. 2
هرگاه با مسلمانى ديدار مىكرد، ابتدا با او دست مىداد.
خدمتكاران شهر مدينه كه با ظرفهاى مخصوص، آب را براى اربابان خود مىآوردند، پس از نماز صبح، ظرفهاى آب را خدمت پيامبر مىبردند تا آن حضرت، دست خود را در آنها قرار دهد و به اين صورت متبرك شوند.
چه بسا روزهاى سرد كه اين كار انجام مىشد و پيامبر بدون اينكه اظهار ناراحتى كند، دست خود را در آن آبهاى سرد مىگذاشت. 3