41آن حضرت با شانه، سر خود را شانه مى‌كرد. همسرانش مراقب و منتظر بودند كه وقتى از موهاى سر و صورت او مى‌ريخت، آنها را جمع كنند. تار موهايى كه گاهى نزد مردم به عنوان تبرك مانده بود، از همان موها بود. وى گاهى روزى دوبار، محاسن خود را شانه مى‌زد و پس از شانه زدن، شانه را زير تشك و بالش خود مى‌گذاشت. ¹

پيامبر خدا به بوى خوش اهميت فراوانى مى‌داد و خود را معطر مى‌ساخت. هرگاه از كوچه و گذرگاهى مى‌گذشت، آنان كه از آن مسير مى‌گذشتند، از رايحه خوش بر جاى مانده، مى‌دانستند كه پيامبر از اين كوچه گذشته است. هرگاه عطرى به او عرضه مى‌شد، از آن استفاده مى‌كرد و مى‌فرمود: «بوى آن خوش است. سنگينى هم ندارد.» استفاده از بوى خوش را هميشه دوست داشت و از آن لذت مى‌برد. ²

حضرت به سنت مسواك زدن دندان نيز اهميت مى‌داد، به گونه‌اى كه دندان‌هايش پيوسته براق و سفيد بود. ايشان در خواص و آثار مسواك مى‌فرمود:

اَلسِّوَاكُ مُطَهِّرَةٌ لِلْفَمِ وَ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ وَ جَعَلَهَا مِنَ السُّنَّةِ الْمُؤَكَّدَةِ. ³

مسواك هم پاكيزه‌كننده دهان است، هم موجب رضاى الهى است و از سنت‌هاى مؤكدى است كه خداوند قرار داده است.

ايشان به گل و هديه دادن آن اهميت مى‌داد، چنان‌كه اميرمؤمنان على عليه السلام فرموده است:

رسول خدا صلى الله عليه و آله گلى را با هر دو دست به من عطا كرد. وقتى آن را به بينى نزديك ساختم، فرمود: «همانا اين گل پس از آس، ⁴ سرور گياهان بهشت است». ⁵