277
99 قانون گرايى
در آخرين روزهاى زندگى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، مردم شاهد صحنه‌اى شگفت بودند تا همگان براى هميشه بدانند كه در برابر قانون يكسانند. پيامبر خدا در آن روز در حالى كه بيمارى‌اش شدت يافته بود و فضل بن عباس و على بن ابى طالب زير بغلش را گرفته بودند، به سختى راه مى‌رفت. با اين حالت وارد مسجد شد و بر منبر رفت و آخرين سخنانش را با مردم چنين بيان كرد:
مردم! من خدايى را كه جز او خدايى نيست، در برابر شما مى‌ستايم. هر كه در ميان شما حقى بر من دارد، اينك من اگر بر پشت كسى تازيانه‌اى زده‌ام، اين پشت من است، بيايد و بر آن تازيانه بزند. اگر كسى را دشنام داده‌ام، بيايد دشنامم دهد. زنهار كه دشمنى در سرشت من نيست و در شأن من نيست. بدانيد كه محبوب‌ترين شما نزد من كسى است كه اگر حقى بر من دارد، از من بستاند يا مرا حلال كند تا خدا را كه ديدار مى‌كنم، پاك و پاكيزه باشم. چنين مى‌بينم كه اين درخواست، مرا كافى نيست و لازم است چند بار در ميان شما برخيزم و آن را تكرار كنم.
سپس از منبر فرود آمد، نماز ظهر را گزارد و باز به منبر بازگشت و همان سخن را تكرار كرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله جلوه تام رحمت الهى بود. هرگز كسى را