220ايشان ماندند. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله ، مسئوليتهاى بزرگ فرهنگى، اجتماعى و نظامى را به جوانان واگذارمىكرد. پيش از هجرت حضرت به مدينه، مصعب بن عمير را كه نوجوانى بيش نبود، براى انجام رسالت فرهنگى و تبليغى به مدينه فرستاد. وى در جنگهاى بدر و احد، فرمانده و پرچمدار سپاه حق بود كه با حماسه آفرينى در جنگ احد به شهادت رسيد.
پس از فتح مكه نيز عتاب بن اسيد را به عنوان والى مكه برگزيد، در حالى كه بيست و يك سال بيشتر نداشت و افراد بزرگتر از وى در بين صحابه هم فراوان بود. وقتى به اين كار حضرت اعتراض كردند، حضرت با متانت پاسخ داد كه بزرگى سن، ملاك مسئوليت نيست. ملاك، شايستگى و فضيلت است و شايستگى و فضيلت به سن و سال نيست. به تعبير ديگر، سن سبب بزرگى نيست. فضيلت و شايستگى مايه بزرگى است:
«فَلَيْسَ الْأكبرُ هُو الْاَفضلُ بَل الاْفضلُ هُو الاْكبرُ». 1
همين مطالب در مورد معاذ بن جبل كه 26 سال داشت، مطرح شد. پيامبر، ايشان را به عنوان مبلّغ دينى در مكه منصوب كرده بود. 2 همچنين اسامة بن زيد را در سمت فرماندهى لشكرى به جنگ روميان فرستاد، در حالى كه تنها 18 سال داشت.
پيامبر در پاسخ معترضان فرمود: اسامه همانند پدرش زيد شايسته اين مقام است. 3
فراهم آوردن وسيله ارتباطى جوانان با خداوند و خدامحورى در كارها، در سيره پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله جايگاهى بس رفيع داشت، به گونهاى كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله در توصيهاى به يكى از جوانان عصر خويش مىفرمايد:
اى جوان! كلماتى به تو مىآموزم: حق خداوند متعال را رعايت كن؛ خداوند نيز تو را حفظ مىكند. حق خداوند را رعايت كن كه آن را فراروى خويش