157
48 امانتدارى
دشمنان حضرت محمد صلى الله عليه و آله در مكه، حتى پس از اعلام پيامبرىاش همچنان نفيسترين اشياى خود را نزد وى به امانت مىگذاشتند و ترديدى به خود راه نمىدادند كه مبادا او اموالشان را مصادره و به نفع آيين خود خرج كند.
ازهمين رو، پس از آماده شدن براى هجرت به سوى يثرب، از امام على عليه السلام خواست چند روز در مكه بماند و امانتها را به صاحبانشان پس بدهد.
رسول گرامى اسلام مىفرمايد:
امانت را به كسى كه تو را امين قرار داد، باز پس بده و به كسى كه به تو خيانت كرد، خيانت مكن. 1
ايشان حتى نخ و سوزن را به صاحبش برمىگرداند 2 و مىفرمود:
وقتى كسى سخنى گفت و به اطراف خود نگريست، آن سخن نزد شما امانت است. 3
در نبرد خيبر، مسلمانان دچار كم غذايى شديدى شدند، به گونهاى كه براى رفع گرسنگى، از گوشت برخى حيوانات كه خوردن آنها مكروه است، استفاده مىكردند. مسلمانان چند دژ از دژهاى خيبر را گشوده بودند، ولى دژى كه مواد غذايى فراوانى در آنجا انبار كرده بودند، به دست مسلمانان نيفتاده بود. در اين هنگام، چوپان سيه چردهاى كه براى يهوديان خيبر گلهدارى مىكرد، به حضور حضرت شرفياب شد و درخواست كرد كه حقيقت اسلام را بر او عرضه كند. وى در همان نخستين جلسهها، بر اثر گفتار مستدل و منطقى آن فرستاده خدا ايمان آورد. سپس گفت: همه اين گوسفندان، امانت يهوديان خيبر در دست من است. اكنون كه رابطه من با صاحبان گوسفند قطع شده است، تكليف من چيست؟ حضرت در برابر چشم صدها سرباز گرسنه، با كمال صراحت فرمود: در آيين ما، خيانت به امانت،