148كلام زيباى ديگرى مىفرمايد: «بنده به اوج ايمان نمىرسد، جز آنكه زبان خويش را نگه دارد». 1
سكوتش به درازا مىكشيد و بىضرورت لب به سخن نمىگشود.
خاموشىاش به خاطر خودخواهى نبود. نكو گفتن را بهتر از سكوت و خاموشى را بهتر از بد گفتن مىدانست. 2 همچنين مىفرمود:
خاموشى، خردمندى است و خاموشىگزينان اندكند. 3 خداوند بندهاى را بيامرزد كه سخن نيكو گويد و بهرهاى برد يا خاموش ماند و سلامت ماند. 4
خاموشى او بسيار بود و جز به وقت نياز سخن نمىگفت. سخن زشت از او شنيده نشد. هنگام خشم و خشنودى، جز حق بر زبان جارى نمىكرد. از كسى كه سخن ناروا مىگفت، روى مىگردانيد. 5
44 دورانديشى
سيره و منطق عملى آن حضرت بر تفكر و تدبر استوار شده بود: