106كه حدود دو فرسخ و نيمى مدينه قرار داشت - رسيدند. دشمن كه از حمله دوباره مسلمانان آگاهى يافته بود، به سوى مكه گريخت.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله همراه مسلمانان روز دوشنبه و سهشنبه و چهارشنبه درآنجا ماند. سپس به مدينه بازگشت. آنگاه در راه به دو نفر فرارى دستيافت. اولى معاوية بن مغيره بود كه در جنگ احد، بينى حضرت حمزه را بريده بود و ديگرى، ابوعزّه حمجى بود.
ابوعزّه حمجى كسى بود كه در جنگ بدر، به اسارت مسلمانان در آمد و از فقر و عيالمندى خود به پيامبر شكايت كرد. حضرت او را آزاد كرد، به شرطى كه ديگر بار، به جنگ مسلمانان نيايد. او نقض عهد كرد و در جنگ احد در صف دشمن، به نبرد با مسلمانان پرداخت و كافران را بر ضد مسلمانان تحريك كرد. حضرت، فرمان قتل اين دو نفر را صادر كرد.
ابوعزّه پيش از اعدام، به پيامبر عرض كرد: بر من منّت بگذار و مرا آزاد كن كه پيامبر فرمود:
«لاٰ يُلْدَغُ الْمُؤمِنُ مِنْ حُجرٍ مَرَّتَيْنِ؛
مؤمن از يك سوراخ، دوبار گزيده نمىشود». 1
28 زهد پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله
علاقه و وابستگى به دنيا، فضيلت آدمى را تهديد مىكند. زندگى و متاع دنيا كه تنها شكوفه زيبا و فريبايى است كه هيچگاه به ثمر نمىنشيند، بسيارى از آدميان سطحىنگر را به سوى خود جلب مىكند. چنانكه خداوند مىفرمايد: