272
حسن: خوب شد پرسيدم يك تكه كوچك سنگ كعبه لق شده بود من فكر مىكردم آن را براى تيمّن و تبرّك ببرم.
روحانى: خوب شد كه نبردى و مسأله آن را پرسيدى، حتى سنگهاى مشعر و منى نيز بردنش خالى از اشكال نيست.
حسن: حاجآقا چند جزء قرآن خواندهاى؟
روحانى: هنوز يك دور ختم نكردهام، فعلاً زائران با ما زياد كار دارند و به قرآن خواندن نمىرسيم. ولى معمولاً پس از اعمال منىٰ چند روزى فرصت برايم باقى مىماند كه آن را صرف قرآن خواندن مىكنم.
* روز دوشنبه ساعت 10/5 جلسه شروع شد و روحانى آيه 97 سورۀ مائده را توضيح داد.
روحانى:
« جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرٰامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلاٰئِدَ ذٰلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ وَ أَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ».
«خداوند كعبه بيتالحرام را موجب قوام [ مصالح] مردم قرار داد و ماه حرام و قربانى بىنشان و با نشان را نيز، بدان جهت كه بدانيد خداوند آنچه را كه در آسمان و زمين است مىداند و خداوند به هر چيزى داناست».
برخى از نكتههاى اين آيه عبارت است از:
1- خداوند كعبه را براى قوام و مصالح انسانها قرار داد.
2- كعبه بيت اللّٰه الحرام است.
3- كعبه در پيشگاه خداوند داراى احترام خاص است.
4- كعبه متعلق به تمامى مردم است و به قشر خاصى تعلق ندارد.