150
فَصِيٰامُ ثَلاٰثَةِ أَيّٰامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذٰا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كٰامِلَةٌ ذٰلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حٰاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ » 1 احكام زيادى در رابطه با حج و عمره به دست مىآيد كه برخى از آنها از اين قبيل است:
1. عمل حج و عمره پس از شروع بايد تمام شود و به پايان برسد.
برخى حج يا عمره را به نماز تشبيه مىكنند ولى اين تشبيه از جهتى درست و از جهتى نادرست است. حج يا عمره از اين جهت مانند نماز است كه وقتى در نماز تكبيرةالاحرام گفتيم نماز شروع مىشود و چندين چيز بر ما حرام مىشود، در حج يا عمره نيز همين طور است با گفتن تلبيه يعنى «لبيك اللهم لبيك...» به قصد محرم شدن انسان محرم مىشود و بيست و چند چيز بر او حرام مىشود. اما از جهت ديگر كه اينجا خيلى مهم است و آيه آن را بيان مىكند شبيه نماز نيست. شما اگر پس از شروع نماز يكى از مبطلات نماز را انجام داديد نمازتان باطل مىشود و پس از آن مىتوانيد تمامى كارهايى را كه در نماز حرام بود انجام دهيد و پس از خروج از نماز ديگر آن چيزها بر شما حرام نيست. روزه نيز همانند نماز است و به عبارت ديگر نماز و روزه مبطل يعنى باطلكننده دارد، ولى حج يا عمره اين طور نيست بلكه با محرم شدن چيزهايى بر شما حرام مىشود و آن چيزها بر شما حلال نمىشود مگر اين كه آن سلسله اعمال مخصوص را انجام دهيد و از احرام خارج شويد، احرام و محرم شدن باطل شدنى نيست بلكه تمام شدنى است.