117كاروان مسائل نماز جماعت با اهل سنت را بيان مىكند، به محل برگزارى جلسات رفتيم.
حسن: حاجآقا! ما نمازمان را با جماعت خوانديم ولى اصلاً به دلمان نچسبيد چون با نماز جماعتهاى ما تفاوتهاى زيادى داشت، پس از تكبيرة الاحرام چند لحظهاى سكوت كرد «بسم اللّٰه» را آهسته گفت و پس از خواندن حمد مردم «امين» گفتند و وى زمان زيادى را سكوت كرد و پس از آن چند آيهاى قرآن خواند و سوره را كامل نكرد، پس از ركوع زياد ايستاد و ذكر گفت؛ پس از سجده دوّم نمازگزاران بدون اين كه بنشينند و سپس بايستند از سجده پا شدند و ايستادند، بعد از ركعت دوّم هم همينطور، تازه قنوت هم نداشتند؛ در ركعت سوّم متوجه شدم كه به جاى تسبيحات حمد خواندند و بالاخره سلام نماز را خيلى طول دادند بعداً پس از سلام چيزى پشت بلندگو گفت و همه ايستادند ولى جز چند «اللّٰه اكبر» چيز ديگرى نشنيدم.
اين چندين مشكل كه در يك نماز ديدم، تازه علاوه بر اينها امام جماعت بايد عادل و شيعه باشد، اينها شيعه نيستند و به نظر من نماز مغرب نيز قبل از وقتش شروع مىشود و اكثر افراد نيز بر فرش سجده مىكنند كه نمازشان صحيح نيست و اگر امام جماعت نيز بر فرش سجده كند نماز او نيز صحيح نيست؛ بالاخره نماز به دلم نچسبيد، شما مىگوييد چه كنم؟
روحانى: اتفاقاً امشب جلسه گرفتهايم تا طرز نماز با آنان را به شما بياموزم تا نماز به دلتان بچسبد و نمازى بخوانيد كه طبق نظر تمامى مراجع صحيح باشد.
* اين مطلب را گفت و بر صندلى نشست و پس از سكوت مردم