115
على: دقيقاً نمىدانم.
حسن: خوب چطورى نماز عشا را بخوانم؟
على: معمولاً مىگويند كاروانهاى ايرانى كمتر از ده روز مىمانند، بنابراين نمىتوان قصد ده روز كرد تا نماز تمام باشد. شكسته مىخوانيم.
حسن: اگر رفتيم منزل و معلوم شد ده روز مىمانيم چى؟
على: پس صبر كن تا از روحانى بپرسيم.
حسن: در رسالهها نوشتهاند اگر مسافر مردد باشد كه چه وقت سفر مىكند تا يك ماه نماز را شكسته مىخواند.
على: اين مسأله مربوط به ما نمىشود، بلكه مربوط به شخصى است كه واقعاً نمىداند كى مسافرت مىكند، مثلاً به او ويزا نمىدهند يا از كسى طلبكار است و نمىداند او چه وقت طلب او را مىدهد يا زندانى دارد كه هر روز فكر مىكند آزاد مىشود و.... در چنين مواردى تا سى روز نماز را شكسته مىخواند و پس از آن ولو يك روز بماند بايد تمام بخواند؛ ولى ما معلوم است چه وقت بايد حركت كنيم، روز و ساعت آن نيز مشخص است، بايد از مدير كاروان بپرسيم.
حسن: در رسالهها هست كه مسافر مىتواند در مسجدالحرام و مسجدالنبى و مسجد كوفه نمازش را تمام بخواند، پس نماز را تمام مىخوانيم و مىرويم.
على: آنشيخ پير را ببين، به نظر مىرسد ايرانى باشد برويم و از او بپرسيم...