187معنويت و ارزش و معانى نمادين در مورد آن صدق مىكنند. نمونۀ بارز آن تعبير «ايّامالله» است كه در قرآن كريم به آن اشاره شده است. 1مَوْلِد؛ مكان تولّد پيامبر(ص) (مكّۀ مكرّمه) بوده كه به دليل وجود خانۀ كعبه، تقدّس و شرافت و بركت يافته و از زيبايى و معنويت برخوردار است. اين شهر و اين خانه، نه تنها براى مسلمانان و پيروان اديان ابراهيمى، كه براى تمامى جوامع، از قديمالأيّام داراى جايگاهى رفيع بوده و به عنوان مكانى مقدّس شناخته مىشده است. 2 در اينجا شايد اين اشكال مطرح شود كه كسان ديگرى (از جمله كفّار و مشركين) نيز در مكّۀ مكرّمه متولّد شدند. در پاسخ مىتوان گفت كه اين وجه، تنها وجه زيبايى مربوط به پيامبر(ص) نبوده و در كنار دهها و و صدها و همۀ زيبايىهاى او، براى آن حضرت ذكر مىشود. ديگر اين كه، ارتباط پيامبر(ص) و خانوادۀ او با مكّه و كعبه، ارتباطى اصيل و معنوى و الهى بوده است، كه از زمان تجديد بناى كعبه و تأسيس مكّه از سوى اجداد بزرگوار پيامبر(ص) (حضرات ابراهيم و اسماعيل) اين ارتباط وجود داشته است. علاوه بر آن، در عين حال كه ديگران از بركت حضور در مكّه و مجاورت با كعبه بهرهاى نبردند، رسول خدا(ص) رابطهاى الهى و انسانى با آن اماكن شريف برقرار نمود و آنان را به همراه اهل شهر از كفر و شرك نجات داد. او منزلكننده در سرزمين مقدّس است. 3 و امّا در اين كه چرا قرآن كريم از ديگران كه در آن سرزمين زندگى