111از آرا وانديشههاى برادران خود واز نظر آنان نسبت بهخويشآگاه مىشوند ودر اينمسير معمولاً القائات وسوء تعبيرهاى فراوانى رخ مىدهد.
نماز طواف پشت مقام ابراهيم(ع)
اكنون كه با «جمع» همراه شدى، و خود را با ورود در «جمع» تطهير كردى، اكنون كه خود را و منيّت خود را نفى كردى، اكنون كه همراه با كرّوبيان طواف نماد زمينىِ «ضراح» و «بيتالمعمور» و «عرش الهى» گزاردى، اكنون كه گامى بزرگ در راه اعلام عبوديّت برداشتى، شايستگى آن را يافتهاى كه به «تنهايى» با او سخن بگويى. آن هم در كجا، در كنار جاى پاى ابراهيم(ع). در كنار سنگى كه ابراهيم با ايستادن بر آن، خانه را بالا برد، حجرالاسود را نصب كرد، و عالميان را به توحيد فراخواند. شايستگى آن را يافتهاى كه پا جاى پاى ابراهيم(ع) بگذارى، كه: وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ؛ «و به ياد آر هنگامى كه قرار داديم خانۀ كعبه را محل امن و مرجع دين خلق [دستور داده شد كه] مقام ابراهيم را جايگاه پرستش خدا قرار دهيد.» 1پشت مقام ابراهيم(ع)، رو به كعبه و رو به چه اجزايى از كعبه: حجرالاسود، ملتزم، در خانه، مقام ابراهيم، حجر اسماعيل، ناودان رحمت و كسوه، همه را مىبينى و كعبه را، كه الگو است و نماد. الگوى هر چيزى كه بايد به خدا تعلّق داشته باشد؛ قلب مؤمن: منزّه، ساده، بىغش، ذكر، هادى، مبارك و بامعنا. دو ركعت نماز، نمازى كه آرزو مىكنى