85به طهارت آن قيام واقدام نموده‌اند پذيرايى كند، بايد مهمانان را تطهير و پاك گرداند. خداوند به ابراهيم و اسماعيل - سلام‌اللّٰه عليهما - فرموده: «وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ» ¹ چون خانه پاك است، مهمانان پاك را مى‌پذيرد.

مشعر جزء و محدودۀ حرم است، و حاجى تا در عرفات است، هنوز بيرون دروازه است، بايد بنالد تا به حرم (مشعر) راهش دهند، اما چقدر بنالد؟ نمى‌دانم، چه جور بنالد؟ نمى‌دانم، براى كى بنالد؟ و... نمى‌دانم، ولى تا ننالد به حرم راهش نمى‌دهند. البته ممكن است كسى را به محدودۀ حَرَم بياورند ولى خدا او را نپذيرفته و راهش ندهد.

عرفات سرزمين دعا

روز نهم ذيحجه سرزمين عرفات، سرزمين دعاست. دعا تنها چيزى است كه خدا به انسان بخشوده است. امير مؤمنان - عليه‌السلام - فرمود:

«لا يملك الّا الدّعاء» ² انسان جز دعا مالك چيزى نيست، نه تنها مالك مال نيست بلكه مالك اعضا و جوارحش نيز نمى‌باشد.

قرآن كريم فرمود: «أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصٰارَ» ³ يعنى آنكه مالك چشم و گوش است خداست و اعضا و جوارح ما امانت خداست، چون با خدا بيعت كرده‌ايم، جان، اعضا، قلب و قالب را به خدا بيع نموده و فروخته‌ايم، اگر صلاح نداند فرصت چشم بستن را هم به شما نخواهد داد.

پس حتى چشم و گوش ما نيز از آن خداست، فقط اظهار عجز را تمليكمان كرد. ما جز تضرع مالك چيزى نيستيم، و در برابر دشمن درون، سلاحى جز ناله نداريم.