61
تقوا: معيار شناخت زائر بيتاللّٰه
شعار هر قومى، معرّف آن قوم است. شعار قلب انسان زائر بيت خدا تقواست و با تقوا شناخته مىشود و اين را در شب دهم در مشعرالحرام بايد فراهم كرد. گرچه اين مسأله در تمام مناسك و مراسم مطرح است، اما بروز و ظهورش در شب دهم، در سرزمين مشعرالحرام است. آنجا كه زائر سنگريزهها را جمع و خود را مسلّح مىكند كه با شيطان به نبرد برخيزد. آنجا كه وقوف مىكند و نيرو مىگيرد تا در برابر هر عصيانى به ستيز برخيزد و در پيشگاه هر طاعتى سر بسايد. وقتى (شب دهم) وقوف در مشعرالحرام تمام شد، زائر بايد به طرف مِنى حركت كند، و بايد بين طلوعين را در آن محدوده و مرزِ مُزدَلفه بماند و وارد مِنى نشود.
گفتهاند كه وقتى اين راه را طى مىكنى متمايل به سمت چپ و راست نباش. يعنى از اين دو طرف بيرون نرو. نگو از هر راهى كه شد خودم را به منى برسانم، نه، يك راه مخصوصى دارد.
امام سجاد - سلاماللّٰه عليه - فرمود: مىدانى سرّ اينكه گفتهاند وقتى فاصلۀ بين مشعر و منى را طى مىكنى به دست راست و چپ نرو و در همان محدودۀ خاص حركت كن يعنى چه؟ سرّش آن است كه: نه متمايل به شرق باش و نه متمايل به غرب، در صراط مستقيم حركت كن؛ چون
«اليمين و الشمائل مضلة و الوسطى هى الجادة » 1 چپ و راست انحراف است و وسط صراط. زائر بيتاللّٰه وقتى شب دهم را در مشعر مىماند و وقوف مىكند، فكرش اين است كه قلبش را با شعار تقوا تطهير كند و خود را با جمعآورى سنگ ريزهها مسلح كند و هنگام عبور، از راه مستقيم