45آنگاه فرمود: معناى ايستادن در مقام ابراهيم و نمازگزاردن در آن مقام را مىدانى و آيا اين كارها را انجام دادى؟
شبلى عرض كرد: ظاهرش را انجام دادم ولى نيّتهايى را كه مىفرماييد، نكردم.
امام سجاد - عليهالسلام - فرمود: تو اصلاً طواف نكردى، اركان را مسّ نكردهاى، حجرالأسود را دست نزدهاى و مقام ابراهيم نرفتهاى و نماز طواف نخواندهاى؛ زيرا عملت بى سرّ و بى روح بود.
در قرآن كريم آمده است كه بعد از طواف، كنار مقام ابراهيم برويد و آنجا را به عنوان مصلّى و جاى نماز انتخاب كنيد. (وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ) 1.
روايات ما سخن از «خلفِ مقام ابراهيم» دارد ولى قرآن كريم تعبيرش اين است: «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ». همان محدوده را به عنوان جاى نماز انتخاب كنيد.
امام سجّاد - سلاماللّٰه عليه - طبق اين نقل مىفرمود: اين يك سرى دارد؛ يعنى «خدايا! جايى كه ابراهيم ايستاده است من ايستادهام. اين دو حكم دارد: يكى «حكم ظاهرى» و ديگرى «حكم باطنى». آن باطن، سرّ اين ظاهر است.
«ظاهر» آن است كه: انسان به آن مكانى كه ابراهيم(ع)ايستاده واقف شود و بايستد و دو ركعت نماز بخواند.
«باطن» آن است كه: آن مكانت را در يابد، به آن مكانت مستقر شود و نمازى چون نماز ابراهيم بخواند. هر دو مطلب آمده؛ يكى مربوط به مناسك حج است و ديگرى مربوط به اسرار حج.