242در قرآن فرمود: «أَغْنٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ » رسول خدامظهرِ اغناست، همان طورى كه ساقى خداست. «وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ » ¹ گرچه آب، رفع عطش مى‌كند ولى اغناء كار خداست كه «وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنىٰ وَ أَقْنىٰ » ² و رسول خدا مظهر صفت فعل در «أَغْنٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ » مى‌باشد.

از جملۀ معروف قرآن كه در زيارت حضرت رسول آمده است: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً» ³. معلوم مى‌شود شفاعت رسول را قرآن و وساطتش را خداى سبحان تصديق كرد. فرمود: هر كس هرچه دارد در كنار سفرۀ پيغمبر دارد، گرچه ريشه اصلى از آن خداست؛ مثل آن است كه هر تشنه‌اى هرچه دارد از آب دارد، با آب نوشيدن سيراب مى‌شود.

آرى اگر قرآن آزاد بود، ما حق حمله داشتيم و در موضع انفعالى و دفاع نبوديم.

به هر جهت، كارى كنيم كه اگر هدايت نشدند، لااقل ما از ضيافت رسول اكرم، حدّ اكثر بهره را ببريم و با دلى پر از محبت اين خاندان به كشورمان بازگرديم، و خواستۀ ما هم اين باشد كه خدايا! محبت خود و محبت اوليا و محبتِ عملى كه ما را به تو نزديك مى‌كند نصيب ما بفرما.

غفراللّٰه لنا و لكم والسلام عليكم ورحمة اللّٰه و بركاته.

مدينه منوره سال 1366 هجرى شمسى