241حرمين و حج بود، ولى دين در اسارت بود.
امروز هم مىبينم حرمين در اسارت بيگانگان است، الآن هم مسجد الحرام اسير است، حرم مطهر رسول اكرم(ص)اسير است.
اينها از جنبههاى فراوان آسيب پذيرند، زيرا بسيارى از آداب آنها بر خلاف سيرۀ اهل بيت(عليهم السلام)است. ولى متأسفانه ما فقط بايد دفاع كنيم! آنها فقط در باره زيارت قبور و صلاة عند القبور و توسل به اوليا به ما حمله مىكنند. ما هم فقط بايد شبهات موهوم وهابيت را جواب بدهيم، در حالى كه اگر قدرى جلوتر برويم، مىبينيم آنها از نظر ريشه آسيب پذيرند، اينها نوعاً در فقه، حنفى و در مسائل كلامى، حنبلى هستند، قائل به رؤيت حق در قيامت مىباشند، پس جاى حملۀ ما هست، ما بايد بر آنها بتازيم كه شما موحد نيستيد، بايد بگوييم خدا
«لا تدركه الأبصار و هو يدرك الأبصار» 1 نه در دنيا ديده مىشود و نه در آخرت، آنها از نظر مسائل اعتقادى و اصول كلامى بسيار فقير و آسيب پذيرند، ولى چون دين در چنگال آنهاست ما فقط بايد از توسل و مانند آن دفاع كنيم.
اگر قرآن آزاد و در اسارت نبود به ما هم اجازه مىدادند كه آن را در حرمين مطرح كنيم. مگر اين نيست كه خداى سبحان در قرآن كريم، وجود مبارك رسول اكرم را مجراى فيض مىداند؟ «أَغْنٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ » 2 مگر اين قرآن نيست كه مىگويد خدا و پيغمبر خدا اينها را غنى و توانگر كرد؟
در كنار سفرۀ امام ششم صاحب يكى از اين قبور منور بقيع - سلام اللّٰه عليهم اجمعين - وقتى غذا ميل شد، امام فرمود:
«الحمد لله و رسوله » همسفره او اعتراض كرد كه چرا گفتى:
«الحمد لله و رسوله » فرمود: خدا