56
«فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّٰاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ » 1، «خداوندا! دلهاى مردم را به ذريّه من متوجه فرما».
مگر خداوند قول نداده است كه «لاٰ نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »، «پاداش نيكوكاران را ضايع نمىكنيم؟» در همين مكهاى كه زيارت مىكنيم، خاطرات افراد مخلصى همچون هاجر(عليهاالسّلام)، اسماعيل(عليهالسّلام) و ابراهيم(عليهالسّلام) زنده مىشود و اين است تجليل خداوند از آنان. خدايى كه همه دلها را مىتواند، طرفدار يا مخالف انسانى قرار دهد، چرا به سراغ ريا برويم؟
مگر در مناجات شعبانيه نمىخوانيم:
«اِلٰهى نَقْصى وَ زِيٰادَتى بِيَدِكَ لاٰ بِيَدِ غَيْرِكَ» «خداوندا! كم و زياد شدنم به دست تو است نه ديگرى».
و مگر هر روز در نماز تكرار نمىكنيم: «إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ »، «خداوندا! تنها بندگى تو را پذيرفتهايم و تنها از تو كمك مىگيريم».
پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) در آخرين سفر حج خود كه آخرين سال عمر مباركش بود در حالى كه در خانه كعبه را گرفته و رو به مردم نموده بود در بارۀ اهداف حجاج چنين فرمود:
1 -
«يَحُجُّ اغْنِيٰاء امَّتى لِلنُّزْهَةِ»: «زمانى مىرسد كه ثرتمندان امت من براى «تفريح» به حج مىروند».
2 -
«وَ يَحُجُّ اوْسٰاطُهٰا لِلتِّجٰارَةِ»: «و مردم عادى «كسب و براى تجارت» به حج مىروند».
3 -
«وَ يَحُجُّ فُقَراٰئُهُمْ لِلرّيٰاءِ وَالسُّمْعَةِ»: «و فقرا امت من براى